Vlaanderen in Frankrijk
met de Michiel de Swaenkring

In Frans-Vlaanderen duurt nog steeds de langzame verdwijning van Germaanse talen (het Vlaams) voort, die vroeger tot Rijsel gesproken werden, ten bate van Romaanse talen (het Picardisch en vervolgens het Frans). Tegenwoordig heeft negen tiende van de Frans-Vlamingen, de meeste inwoners van de arrondissementen van Rijsel en Dowaai, een Romaanse taal als moedertaal.

Talen en dialecten

Rijsel was een van de eerste plaatsen waar het Picardisch werd gebruikt, maar het Vlaams werd lang gesproken in het Romaans geworden Vlaanderen, waarin een groot aantal Germaans klinkende plaatsnamen zijn te vinden. Maar het zou niet juist zijn als men het Waals-Vlaanderen noemt. Hier is het een echt Picardisch gebied, een Vlaams getint Picardisch gebied. De dicht bij de Noord-Franse, middeleeuwse taal gebleven volkstaal van Rijsel, verwoordt het gezamenlijk geweten van de werkende bevolking, met b.v. zijn "P'tit Quinquin".

Opeenvolgende taalgrenzen : 7de-8de eeuw : 1 - 14de eeuw : 2 - in 1873 : 3 - in 1967 : 4

Ten noorden van het Romaanse Vlaanderen en van de verfranste streken is er een Vlaamssprekend Vlaanderen in het arrondissement van Duinkerke : de Westhoek. Ongeveer 100.000 mensen bewaren er het Vlaams, een tot het zelfde westerlijke tak van de Germaanse talen als het Nederduits behorend Nederlands dialect. Dit West-Vlaemsch werd nog in het begin van het 17de eeuw langs de kust gebruiken, van de voeten van de Kaap Gris-Nez tot aan de mond van de Schelde, en tot de 20ste eeuw tot aan de zuid oever van de Leie. Het blijft vandaag het dialect van het grootste deel van de provincie West-Vlaanderen. Ofschoon het in de 18de eeuw en zelf de 19de geschreven werd, ontwikkeld het zich niet meer. Nu is het slechts een gesproken taal, die alleen thuis of in de herberg wordt gebruikt...